Jan Wagner: oude liefde roest niet
In mijn verhaal Hondenweer schreef ik over mijn deelname aan de stichting Plons: de vrijwilligersorganisatie voor zeilen in open boten met gehandicapten. In 2005 werd ik geballoteerd als lid van watersportvereniging WSVR doorvoorzitter Hugo Maarleveld en commissaris jeugdzeilen Chris Visser. In 2009 tekende Hugo met zijn bestuur voor faciliteiten van Plons bij de vereniging aande Kralingse Plas. Misschien kan ik beter zeggen dat hij zijn nek uitstak, wantom een vastgeroest instituut om te turnen naar een sociaalvoelende club bleekgeen sinecure. In de hectiek van dat moment maakte ik bij de WSVR vrienden voor het leven.
Sinds een jaar of zes ben ik zelf hulpbehoevend. Ik ben door neuropathie geveld en heb met bloedend hart mijn eigen zeilboot naar de sloop gebracht. Hugo Maarleveld is in die tijd verhuisd naar Grou, in Friesland. Oude liefde roest niet, dus vorig jaar reisde ik met Chris naar Grou om daar met Hugo te zeilen in zijn Valk in de Alde Feanen. Hugo kent alle plassen en vaargeulen daar op zijn duimpje; het werd een fantastische tocht.
Hotel Oostergoo heeft tevens een mooi terras aan het water. Zeilen lukt niet meer. Ik kan alleen nog maar als lulletje lampenkatoen in de boot zitten, maar schransen gaat mij nog goed af.
Op de terugreis naar Rotterdam bezocht ik met Chris Museum Belvédère, in Heerenveen. Daar was een mooie tentoonstelling van werk van de schilder Jan Mankes.
Deze zomer herhaalden wij de expeditie naar Grou. Het was prachtig weer ener stond een stevige vlagerige wind. Het was flink werken voor mijn vrienden. Op de thuisreis bezocht ik met Chris Museum Kröller-Müller in Otterlo, waar wij beiden lange tijd niet waren geweest. Wat een geweldige dagen! Wat een geweldige collectie! Wat een geweldige uitsmijter!
Jan Wagner
Foto’s: Jan Wagner